بعد از حدود یک هفته دوری از وبلاگستان باز هم برگشتم، در همین یک هفته که نبودم کاملا از اتفاق هایی که در طی این یک هفته افتاده بی خبر هستم. باید به وبلاگ ها و وب سایت های زیادی سر بزنم.
عکس هایی که در پست قبل قولش را داده بودم ببینید. اگر شما هم دندانتان درد می گرفت حاضر بودید به این دندانپزشک ها مراجع کنید؟ من که اصلا از 1 کیلومتری آن ها هم رد نمی شدم. فکر میکنم این عکس ها از هند وچین باشه.
2 نظرات:
سلام
ممنون که سر زدی.
به نظرت من که می خوام رای بدم معنیش اینه که نشستم پای سیب و منتظرم گلابی در بیاد؟
فکر می کنم مسئله اصلا این نباشه. بلکه مشکل اینه که توی این باغ بی صاحاب فقط یه درخت هست و اینکه چه جور سیبی ازش به عمل بیاد تا حدی (اره، فقط تا حدی) به تصمیم ما مربوط میشه.
حتی قدرتمند ترین نظام های دنیا هم خیلی موقع ها نمی تونن دربرابر بعضی چیزها پیش دستی کنن. خود احمدی نژاد وقتی داشت میلیون میلیون رای جمع می کرد که رییس جمهور شه کل روحانیت پشت سرش بود. الان همون آخوندها چشم دیدنش رو ندارن. یعنی همیشه چیزهایی هست که حتی اون ها هم نتونن پیش بینی اش کنن یا جلوشو بگیرن.
من حاضرم بترکم ولی اینجاها نرم!
ارسال يک نظر